Bir Mühendisin Notları

Anasayfa » Kültür/Sanat » Şiir » ÇOCUK SAATLERİM

ÇOCUK SAATLERİM

admin 12 Ekim 2020 58 Kez Okunmuş Yorum Yok

Ben yeşil boyalı bir evde doğmak isterdim
Dörtbir yanında ahşap pancurları olan, saçaklarında kuşların yuva yaptığı
Sonra, yürüyerek çocuk saatlerime dönmek isterdim,
Sümerbank pabuçlarımda zamanın çamurları…

Bazı yeşillerde gizlenir gölgeler, anıları sarmalar
Konuştu mu şaşırır kalırsın o kulaklarına üşüşen anlar
O kahkahalar, o fısıltılar, o uğultular…

Bir yumrukta susmuyor işte çalar saat gibi
Bir yaz mevsimi tadında ağlara takılı geçmiş
Olmuyor, bendeki susmayışlar dönüşemiyor haykırışa!
Tıpkı sakin bir merada dikili telefon direği gibi yüksek ama yalnızlar
O sıradan kalabalıklarda ufalanan çığlıklar
ve zihnimin derin kuyularında azıcık soluklandığım hatıralar

Geldiği gibi gitmiyor bazen,
Kocaman gözlerle o çocuk karşımda
Söküp atayım diyorum köhnemiş ne varsa
Ama ya o çocuk saatlerim ağlarsa……

Uğur GÖRGÜLÜ – Zugdidi (Gürcistan)

12 Ekim 2020

Twitterda PaylaşBu Yazıyı Twitter'da Paylaş Facebookda PaylaşBu Yazıyı Facebook'da Paylaş

Cevapla

  • Kullanıcı Girişi

    Kullanıcı Girişi
  • Anlık Ziyaretçi Sayımız


    Yandex.Metrica
  • Arşiv